| Þjóðhátíðarlögin |

Rauður þráður er í gegnum sögu þjóðhátíðarlaganna að bæði lagið og textinn verða að standast fyllstu kröfur til þess að lagið geti staðið fyrir sínu til lengri tíma og bæði lag og texti falli saman.

1933 Setjumst að sumbli Setjumst að sumbli; skyggja fer í Herjólfsdal. Drekkum og dönsum; dunar hátt í klettasal. Glæstar meyjar og gumafjöld Guðinn Amor nú tigna í kvöld Bakkus er betri, bergjum því á dýrri veig. Ennþá er eftir- -út ég drekk í einum teig. Ljóð: Árni úr Eyjum. Lag: Oddgeir Kristjánsson

1937 Undurfagra ævintýr Undurfagra ævintýr, ágústnóttin hljóð um þig syngur æskan hýr öll sín bestu ljóð. Ljósin kvikna, brennur bál, bjarma slær á grund. Enn þá fagnar sér hver sál sælum endurfund. Glitrandi vín og víf veita mér stundarfrið; hlægjandi ljúfa líf, ljáðu mér ennþá bið. Undurfagra ævintýr, ágústnóttin hljóð um þig ljómar ljúf og hýr lífsins töfraglóð. Ljóð: Árni úr Eyjum. Lag: Oddgeir Kristjánsson

1938 Þjóðhátíðarsöngur Hefjum nú, bræður, vorn hátíðarsöng; ­ hátt er til veggja í salnum ­ ungir og gamlir í iðandi þröng allir sér skemmta í dalnum. Allir inn í dal ­ þér ungra sveina val, og ekki meiga stúlkurnar sér gleyma. og ekkert getur hugann betur hresst. Kyrjum gleðilag ­ á Köldubraut í dag, -þótt kuldalegt sé nafnið, það ei sakar. Brosir hæð og laut­ nú burt með hverja þraut og bregðum oss með söng á ástarbraut. Þá minnkar ekki fjörið, þegar dagsins birta dvín og dalinn sveipar kvöldið húmsins klæði. Og fagurt er um lágnættið, er bálið bjartast skín í brekkunum þó minnki heldur næði. Allir inn í dal,­ þér ungra sveina val, og ekki meiga stúlkurnar sér gleyma. Fagra tjalda­þröng­ með fána á hverri stöng nú fyllum vér með þjóðhátíðarsöng. Ljóð: Árni úr Eyjum Lag: Oddgeir Kristjánsson

1939 Hátíðarnótt í Herjólfsdal Hittumst bræður, í Herjólfsdal hátíðarkvöld ­ æskan á völd. Fyllum háreistan fjallasal fagnaðarsöng ­ nóttin er löng. Við drekkum glæsta guðaveig, glaðir tæmum lífsins skál í einum teig. Vonir rætast við söngvaseið, sorgir og þraut líða á braut, Gleðin brosir nú björt heið, bjargfugla hjal ómar í dal. Á Fjósakletti brennur bál; böndum ástar tengir nóttin sál við sál. Ljóð: Árni úr Eyjum. Lag: Oddgeir Kristjánsson

1940 Meira fjör Meira fjör, meira fjör, meira yndi. Meira fjör, meira fjör, Jói á Hól. Út á tjörn, út á tjörn Einar syndi. Stattu vakt, stattu vakt, Stebbi pól. Hæ, syngjum sveinar sætasta Geira­ lag. Hæ, saman svöllum syngjandi glaðan dag. Meira fjör, meira fjör, meira yndi. Meira fjör, meira fjör, Jói á Hól. Ljóð: Árni úr Eyjum Lag: Oddgeir Kristjánsson

1941 Dagur og nótt í dalnum Ljómar sumarsól á sæinn björt og heit, vermir byggð og ból og blessar þennan reit. Kveða ljúflingslag öll loftsins börnin fríð, ­ þennan dýrðardag vér dáum alla tíð. Og seinna, þegar dagsins birta dvín um dalinn allan ljósadýrðin skín. Eins og álfahöll við ævintýrasæ með furðulegum blæ. Glöð við strengjaslátt um stjörnubjarta nótt söng vorn hefjum hátt. ­ Vor hátíð endar skjótt. Ljóð: Árni úr Eyjum Lag: Oddgeir Kristjánsson

1942 Takið eftir því Að standa sem hetjur og starfa eins og lífið býður sé stefna vor allra, því tíminn frá oss líður. Hvert sinn, er morgunn skín við skí sé skylda dagsins ávallt ný ­ ­ takið eftir því. En gleymum þó eigi, að gleðin hún er lífsins stjarna, sem gefur oss yndi og ljóma slær á vegi farna. Í Herjólfsdal með horskum gný vér höldum þjóðhátíðarfrí, ­ já takið allir eftir því. Ljóð: Árni úr Eyjum Lag: Oddgeir Kristjánsson

1945 Á útlagaslóð Enn þá er fagurt til fjalla sem forðum í Eyvindar tíð, þegar sig hjúfraði Halla að hjarta hans, viðkvæm og blíð. þegar um fjöllin þau fóru sem frilausir útlagar, þá ást sinni eiða þau sóru, sem öræfin hlustuðu á. Skiptust á skammdegishríðir, skuggaleg haustkvöld og löng og sóldagar, sælir og blíðir með seiðandi vorfuglasöng. ­ Um auðnina kvöldgolan andar ilmi frá horfinni tíð. Geyma þar sólgullnir sandar sagnir um örlagahríð. Ljóð: Árni úr Eyjum Lag: Oddgeir Kristjánsson

1948 Þjóðhátíðarvísa Þegar kvöldið kátt Kyssir dag og nátt, mörgum yljar minning heit. Út við ystu sker aldan leikur sér ­ ­ kveður sólin klettareit. Þegar rökkvar, dátt er hér í Dalnum, dansinn stiginn, óma hlátrasköll. Söngvar hljóma frjálst í fjallasalnum. Fléttast armar. Bjartir bjarmar birtu slá um tind og völl. Hjörtun ung og ör öll á sigurför. Hefja vinir heillaskál meðan stjarna stök stikar himinvök. ­ Líður nótt við leyndarmál. Ljóð: ? Lag: Oddgeir Kristjánsson

1949 Breytileg átt og hægviðri Breytileg átt um svalan sæ og síld er varla nokkur, en allir vita, að Ási í Bæ er Íslands besti kokkur. Kveð ég um síldarkempurnar, ­ kaldur er norðan svalinn ­ meðan ég svíf með Sigga Mar sætmjúkur um dalinn. Um dalinn allan ólgar líf og ymur af gleðilátum, þar er dans og vín og víf og varðeldar hjá skátum. ­ Bregðist ennþ á síldin úr sjó og svarri brim á rifi, glaðir drykkju þreytum þó; ­ þjóðhátíðin lifi. Ljóð: Árni úr Eyjum Lag: Oddgeir Jristjánsson

1950 Hve dátt er hér í Dalnum Hve dátt er hér í Dalnum inni, er dagur lýkur göngu sinni og rökkrið hylur rósavanga, ó, rómantískt er hér að ganga ­ ­ um götur þær er gekk ég forðum og gladdi þig með ástarorðum. ­ þá kveikir Siggi kyndla sína í kynjabirtu fjöllin skína! Á bálið vörpum sorg og sút, syngjum meðan brennur ­ ­ dönsum villt og drekkum út, dagur þar til rennur. Hve dátt er hér í dalnum inni, er dagur lýkur göngu sinni ­ og þegar ljómar bálið bjarta, þá birtir yfir hverju hjarta. Ljóð: Ási í Bæ Lag: Oddgeir Kristjánsson

1951 Heima Hún rís úr sumarsænum í silkimjúkum blænum með fjöll í feldi grænum, mín fagra Heimaey. Við lífsins fögnuð fundum á fyrstu bernskustundum, er sólin hló á sundum og sigldu himinfley. Hér réri hann afi á árabát og undi sér best á sjó, en amma hafði á öldunni gát og aflann úr fjörunni dró. Er vindur lék í voðum og vængir lyftu gnoðum, þeir þutu beint hjá boðum á blíðvinafund. Og enn þeir fiskinn fanga við Flúðir, Svið og Dranga, þótt stormur strjúki vanga, það stælir karlmanns lund. Og allt var skini skartað og skjól við móðurhjartað, hér leiðmín bernskan bjarta við bjargfuglaklið. Er vorið lagði að landi, var líf í fjörusandi, þá ríkti unaðsandi í ætt við bárunið. Þegar í fjarskann mig báturinn ber og boðinn úr djúpi rís. Eyjan mín kæra, ég óska hjá þér að eigi ég faðmlögin vís. Þótt löngum beri af leiðum á lífsins vegi breiðum, Þá finnst á fornum eiðum margt falið hjartamein. En okkar æskufuna við ættum þó að muna á meðan öldur una í ást við fjörustein. Ljóð: Ási í Bæ Lag: Oddgeir Kristjánsson

1954 Vísan um dægurlagið Nú hljómar inn í bóndans bæ, í bíl á heiðarvegi, í flugvél yfir fold og byggð og fleytu á bláum legi. Þú hittir djúpan,dreymin tón, sem dulinn býr í fólksins sál, og okkar hversdags gleði og grát þú gefur söngsins væng og mál þú gefur söngsins létta væng og ljúfa tónamál. Ljóð: Sigurður Einarsson

Lag: Oddgeir Kristjánsson

1955 Gamla gatan Ó, gamla gatan mín ég glaður vitja þín og horfnar stundir heilsa mér. Hér gekk ég gullin spor mín góðu bernskuvor, sem liðu burt í leik hjá þér. Í sól og sumaryl hve sælt að vera til, við þekktum hvorki boð né bann en kveiktum ástareld, sem öll hin rauðu kveld í ungum hjörtum okkar brann. Dagarnir hurfu með draumsins þyt. Dóu mín sumarblóm. Nú geymi ég þeirra ljós og lit, sem lifandi helgidóm. það berast ómar inn, ég opna gluggann minn, og um mig leikur andi hlýr, því æskan fram hjá fer, til fundar hraðar sér að yrkja lífs síns ævintýr. Ljóð: Ási í Bæ Lag: Oddgeir Kristjánsson

1961 Sólbrúnir vangar Sólbrúnir vangar siglandi ský og sumar í augum þér, angandi gróður, golan hlý og sumar í augum mér. Söngur í lofti, sólin hlær, og svo eru brosin þín yndislegri en allt sem grær og angar og hjalar og skín. Ástin og undrið, æskunnar förunautar, nemum og njótum næði meðan gefst. Látum svo daga líða á ný með ljóð frá vörum mér, sólbruna vanga, siglandi ský og sumar í augum þér. Ljóð: Ási í Bæ Lag: Oddgeir Kristjánsson

1968 Svo björt og skær Svo björt og skær sem bjöllu gnýr við bakka lindin strengi knýr. Úr bláfirrð nætur blærinn vær að beði daggar snýr. Er draumljós nóttin sveipar sund, og sofnar fugl í mó, fer minning dags um dal og grund í duldarhljóðri ró. Sá dagur sem að djúpum leið sú dögg er perlum stráir meið, er draumum vígð,en von og ást ei verður markað skeið. Þeir hugir tveir,sem hljóðir þrá, við heiði nætur vængi fá, en þeyrinn vaggar þreyttri önd og þerrar grátna brá. Við húmsins töfra hulin þrá um huga vakin fer. Við daggar glit má draummynd sjá, er degi vörnuð er. Svo björt og skær sem bjöllu gnýr við bakka lindin strengi knýr. Er daggir glitra,vornótt vær til vöku draumum snýr. Ljóð: Loftur Guðmundsson Lag: Oddgeir Kristjánsson

1969 Draumblóm þjóðhátíðarnætur Ég bíð þér að ganga í drauminn minn og dansa með mér í nótt um undraheima í hamrasal og hamingjan vaggar þér ótt. Nætur og dagar líða þar við lokkandi söngva klið frá fólki við bjargið og fuglum við brún og fagnandi hafsins nið. Þar líða saman og læðast svo rótt ljóð ungrar ástar og hlusta á ævintýr hvísla hljótt. Ég elska spor þín og lífsbros þitt sem leikur við mína þrá eins eldurinn glettist frjáls við glóð og flöktir við himintjöld blá. Og þegar staldrar nótt við dag stöndum við sæl og ein, þá sigla um náttlaus veraldar haf vonin og ást okkar hrein. Þannig slá hjörtun sinn hamingjudraum og hamrabörn ung heilsa framtíðarinnar ljúfa draum. Og þó að þú vaknir við draumsins brá og viljir dansa á ný þá hlustaðu aðeins á ljóðsins óm sem lifir hug þínum í. þá veröldin roðnar við augnalot þín og andar með vorsins hljóm, því allt sem hún þráði var þróttur þinn og þeyrinn við draumsins blóm. Ljóð: Árni Johnsen Lag: Þorgeir Guðmundsson

1970 Bros þitt Við göngum tvö ein þar sem gjálfrar við hlein og hlíð gárast vindsins kvika. Siglir bátur um bjarg blundar fuglanna þvarg ég sé bros þitt hjá Eyjunum blika. Þú átt líf mit og ljóð þú átt æskunnar glóð öll þín spor fylgja þrá minni úr hlaði. Hver sem vegur minn er vaki hamingjan þér og þér fylgja vorhljómurinn glaði. Hvert sem bylgjan ber mig með sér bið ég þig alltaf að muna að heim kem ég aftur til fylgdar þér. Við gengum tvö ein þar sem gjálfrar við hlein og um hlíð gárast vindsins kvika. Siglir bátur við bjarg blundar fuglanna þvarg ég sé bros þitt hjá Eyjunum blika. Ljóð: Árni Johnsen Lag: Þorgeir Guðmundsson

1971 Heimahöfn Ó, fylgdu mér í Eyjar út er andar golan sumarhlý, þar vinir bjóða vín af stút og vitökurnar eftir því. Í Kafhelli þá fyrst ég fer því frændi lánar bátinn sinn, og siglir út um Súlnasker og síðan reika um Hamarinn. Ég gæti þulið þúsund nöfn og þyrfti að heilsa hverjum stað, því þetta er hjartans heimahöfn, ég held ég fari nær um það. Á Klettsvíkina kom ég fyrr og kannast þar við hverja hlein. Ó,manstu út við Ægisdyr er aftansólin fegurst skein, ­mér finnst það hafi gerst í gær að glettist blær við lokka og kinn, því aldrei gleymast augun skær né æskubjartur hlátur þinn. Svo göngum við rinda og reit þar rekja sporin liðna tíð, og minningin vaknar mörg og heit um mína vini fyrr á síð. Lag og ljóð Ási í Bæ

1972 Eyjasyrpa Fegurð friðsæld og kyrrð finnst hvergi meiri en í Eyjanna byggð. Sumrin sífellt svo björt síðkvöldin fögur er húmar að ört. Herjólfsdalur og Há. Helgafellið glampar á, er sólin skín sólarlagið er dásamleg sýn, allt brosir til þín. Urðum útsýn ber af eygjum í sveitirnar handan við haf. Skansinn. inn­siglingin ::sigla inn skipin oft drekkhlaðin:: Stæltur stoltur sig ver Stórhöfði stendur öll veður af sér. Lýsir veginn vitinn og veðrið tekur vitavörðurinn. Brimurð og Blátindur Breiðabakka leikur um vindur, næðir um naust um náttúruna sauðfé gengur laust, langt fram á haust Heimaklettur hátt hreykir sér yfir og sýnir sinn mátt. Klifið klífur þú létt ::Klaufina sækir og tekur sundsprett:: Lokka,laða úteyjar liggja við sumarlangt lundakarlar. Hani,Hæna,Álfsey, Hellisey,Suðurey,Elliðaey. Surtsey reis upp úr sæ Sérkennilegan setur á blæ,stolt okkar er undur jarðar fyrir augu okkar ber,úr fjarska hver sér. Friðar og fagnaðarsöng fuglarnir syngja oftast dægrin löng. Alltaf gætir unaðar ::ekkert er fegurra en Vestmannaeyjar:: Ljóð: Sigurbjörg Axelsdóttir Lag: Þorgeir Guðmundsson

1973 Við höldum þjóðhátíð? Við höldum þjóðhátíð,þrátt fyrir böl og stríð, við höldum þjóðhátíð í dag. Við gleymum öskuhríð, gerumst ljúf og blíð, við syngjum saman lítið lag. Allt okkar líf er þessum eyjum bundið áfram við höldum með lífstíðarsundið, svo glöð og kát. Á Breiðabakkanum í bratta slakkanum, brann eldur næturstund. Þau áttu von og trú og urðu herra og frú, þau áttu bjarta og hressa lund. Lag og ljóð Árni Johensen

1974 Eyjan mín bjarta Eyjan mín bjarta nú leik ég þér lag, svo ljómandi fögur þú ert. Ég dái þig ávallt hvern einasta dag að dá þig er aldeilis vert. Nú sárin þín gróa,nú vermir þig sól, nú sóley á bökkum þér grær Og alls konar fuglar enn byggja sér ból, í berginu,Eyjan mín kær. Fólkinu fjölgar í Eyjunum enn og öllum ber saman um það. Hér eigi það heima,hér eigi það senn heimsins fegursta stað. Byggðin hún stækkar nú dag eftir dag dafnar svo ótrúlegt er. Ég eigna þér Eyja mitt ljúfasta lag og lagið nú hefurðu hér. Nú hátíð fer í hönd halda mun ég tryggðarbönd við þig elsku Eyjan mín ávallt frá þér hlýja skín. Lag og ljóð Gylfi Ægisson

1975 Þjóðhátíðarlag Nú hátíð enn við höldum það hlýlegt alltaf er, er hústjöldum við tjöldum teygum sykurvatn og ger, á Breiðabakka dönsum við og döðrum nú í ár, því Dalurinn er enn af vikri sár. Flugeldar og brenna já gleði koma á kreik svo krakkar jafnt sem fullorðnir bregða sér á leik Allir eru ánægðir og allir skemmta sé alltaf hreint á þjóðhátíðum hér. Dönsum nú og dönsum dönsum fram á dag augnablik ei stönsum en raulum þetta lag. Öll nú verðum ánægð já öll nú létt í lund lifum saman þessa unaðsstund. Lag og Ljóð: Gylfi Ægisson

1976 Vornótt í Eyjum Í Eyjunum lífsgleðin ljómar er ljósbjört þar vornóttin skín, og lífsvakans aflmiklu ómar þeir ástfangnir berast til þín. Fuglarnir kliða við kletta og kafa í sædjúpin köld, en hafaldan lognværa létta sér leikur við þá í kvöld. Ég horfi á himininn loga hafið og spegilslétt sund, við heiðríkan himinsins boga á hrífandi góðviðrisstund. Já Eyjan mín brosið þitt bjarta og blíðan þín heillaði mig. Ég gaf þér strax hug minn og hjarta og hét því að elska þig. Ljóð: Þorsteinn Lúter Lag: Sigurður Óskarsson

1977 Þjóðhátíðarlag Þó víða um heiminn liggi leið ber ljúfa ágústnóttin seið. Hún fyllir okkur ferskri þrá, því fegurð dalsins Eyjaskeggjar dá. Okkar Herjólfsdal, þennan fagra fjallasal, þar er fjör og líf er fögnum við þar þjóðhátíð. Og sjómenn bátum sigla heim, það sýður þrá í mönnum þeim, þeir þrá með svanna að svífa í dans og syngja um dalinn fagra og dætur hans. Ljóð: Snorri Jónsson Lag: Sigurður Óskarsson

1978 Á þjóðhátíð Dagur er risinn, úr djúpinu lyftir sér sól og brosir til barna á eyju er bar þau og ól. Af hafinu öldur, glettnar berast að strönd og flytja fregn um ókunn lönd. Þessi ágústnótt hún skal gleðja, hún skal oss kær þessi nótt á Heimaey. Nú minnumst við vina er forðum hér gengu um völl en örlög svo réðu að Heimaey er þeim öll. Við skulum því þakklát, gleðjast saman um stund. Enginn flýr örlaganna fund. Sól er hnigin. Byggðin hvílir nú hljóð. En Dalurinn bjartur og gleðin þar flytur sinn óð. Við tjörnina mætist mannfólkið aldrað og ungt, í hlíðum mætast ástir í tjöldum rætast óskir. Lag og ljóð Árni Sigfússon

1979 Peyjaminning Nú leitar minn hugur á heimaslóð, mér helg er sú minning og kær. þú, Eyjan mín, reyndist mér ungum svo góð og enn þú stendur hjarta nær. þótt örlögin bæru mig burt frá þér og bindi mig fjarri þér enn, þá vonin í draumi á vængjum mig ber, til Vestmannaeyja kem ég senn. Mér hugur í brjósti af fögnuði hlær, hér sindrar og blikar hinn síkviki sær. Í æsku ég átti hér ótalmörg spor, og enn á ný er komið vor. Ég man okkur peyja í pysjuleit og prakkarastrikanna fjöld, Herjólfsdal skreyttan sem hátíðarreit sæbarða karla með sigg í mund sem björgina drógu í land, og lífsglaðar ungmeyjar, léttar í lund, sem langaði í strákastand. Mér hugur í brjósti af fögnuði hlær, hér sindrar og blikar hinn síkviki sær. Í æsku ég átti hér ótalmörg spor, og enn á ný er komið vor. Þó ættirðu eyjan mín erfið ár og eldurinn léki þig grátt, þó enn megi finna þín flakandi sár, þá fegurð samt og tign þú átt. úr öskunni rístu nú ung og hrein með órofið átthagaband. Á Stórhöfða bárurnar byltast við hlein, þær brotna enn við unnar sand. Ljóð: Hafsteinn Snæland Lag: Gísli Helgason

1980 Út í Elliðaey Út í Elliðaey situr lítill lundi leggur kollhúfur og horfir á, þegar bátar sigla hægt á hafið höfninni í Vestmannaeyjum frá. En niðri á bryggju nokkrir strákar standa þeir stara hugfangnir á karlana, sem landa fiski, bölva hátt og hrópa, en horfa stundum blítt á peyjana. Út í Elliðaey, út í Elliðaey, út í Elliðaey. Þeir minnast þeirra daga, er drengir sjálfir voru og dreymir oft á nóttunni um það, þegar lundapysjur lentu í bænum og leiðangur af krökkum hélt af stað, því bjarga þurfti í hvelli öllum ungum og allir kepptust við að finna mest. Já, æskuárin mættu endast lengur, því æskan er í lífi voru best. Út í Elliðaey, út í Elliðaey, út í Elliðaey. Út í Elliðaey situr lítill lundi, lúinn eftir heitan sumardag. Allt í kring eru sællegir svartfuglar að syngja eigið þjóðhátíðarlag. það syngur þarna hver með sínu nefi og sumir stíga villtan diskódans. því allir eyjafuglar vilja tolla í tísku og tæpast færu að dansa óla skans. Út í Elliðaey, út í Elliðaey, út í Elliðaey. Lag og ljóð Valur Óskarsson

1981 Í Herjólfsdal Nú himneskt er í Herjólfsdal, svo hefjum söng og gleði. því þjóðhátíð hér halda skal, þá blanda allir gleði. Gleðifundur ­ glettnishjal gönguferðir um hamrasal, tveggja sálna tal. Vinum góðum vaka með, þá vefja örmum skal. Já vinum góðum vaka með þá vefja örmum skal. Í ágúst húmi ástarfund, er unaðslegt að eiga. Hátíð fyrir hal og sprund, og höfga drykki teiga. Spranga sparka bolta um stund nú sólin roðar Eyjasund, lifum léttri lund. Vinum góðum vaka með, og örmum vefja sprund. Já vinum góðum vaka með og örmum vefja sprund. Lag og ljóð Ingólfur Jónsson Dalvík

1982 Þjóðhátíðarlag Höldum hátíð í Herjólfsdal þeim hrífandi fjallsal, er geymir vor ljúfustu leyndarmál og lifir fagur í vorri sál. Myndin sem mest á ber og meitluð í hjartað er, sýnir húmið létt læðast um hlíðar og dal, sig hjúfrar að meyju og hal. Hvar sem er, hvar sem Eyjamaður fer, á dalurinn hluta í hjarta hans, honum hlýnar þegar hann minnist hans. Hann dreymir um hátíð í Herjólfsdal, þeim hrífandi fjallasal, er geymir hans ljúfustu leyndarmál og lifir fagur í hans sál. Ljóð: Snorri Jónsson Lag: Sigurjón Ingólfsson

1983 Gaman og alvara Á þjóðhátíð Eyjanna allir sér skella fjörið er mikið og fólkið er margt. á pallana hljómsveitir hljóðfærum smella og rótarar tengja þau meðan er bjart. Í dalnum er sungið og spilað og hlustað á hlægilegt spjall. En mæðurnar vilja að dætrum sé skilað svo lendi þær ekki með strákum á svall. Í Herjólfsdal fólkið nú streymir með tjöldin mynda þar götur og skúra um leið. Hjá körlunum pelinn á æði oft völdin þar ganga þeir aftur sitt unglingaskeið. Í dalnum er sungið og spilað og hlustað á hlægilegt spjall. En mæðurnar vilja að dætrum sé skilað svo lendi þær ekki með strákum á svall. Í dalnum er alltaf svo dýrðlega gaman öllum finnst skemmtunin takast svo vel. þá utan af landi fólk lendir oft saman til þess að dansa á lítilli skel. Í dalnum er sungið og spilað og hlustað á hlægilegt spjall. En mæðurnar vilja að dætrum sé skilað svo lendi þær ekki með strákum á svall. Nú tjaldborgir falla og þjóðhátíð endar dalnum er lokað og fólkið fer heim. Og þakklætiskveðjur eru nefndinni sendar í útvarpi og blöðum um ofsalegt geim. Að lokum við syngjum öll saman og segjum hvert öðru frá því að allt hér er búið að vera svo gaman að við getum þess vegna hittst hér á ný. Lag og ljóð Kristinn Bjarnason

1984 Ástin bjarta Innst í hjarta, ástin bjarta, er að starta mér, það er þessi eina, ástin sanna hreina, sem aldrei kann að leyna sér. Blóðið er á tampi, bruni sem í hampi blossandi lampi inn í mér. Brosið hennar brosið, beggja vara flosið, ærir mig á einhvern veg. Stilltu þig nú strengur, stattu þig nú drengur, þarna er hún svo ung og yndisleg. Innst í hjarta, ástin bjarta, er að starta mér, sjáðu þessa lokka, allan þennan þokka, það er sjokk ef illa fer, steinar allir nikka, stjörnuaugun blikka, stelpan kvikk og létt á brún. það er þessi eina, þú veist hvað ég meina, það má reyna, það má reyna, það má reyna segir hún. Lag og Ljóð Ási í Bæ

1985 Í Herjólfsdal vil ég vera vaka þar kvöldin löng. Ævintýrin bjarmarnir bera brekkurnar óma af söng. Mig heilla dalsins hlýju ágústnætur við húmsins skýru ævintýrarsýn. Logar bálið lýsir klettarætur leiðist æskan fram með tjarnarbrún. Hér vil ég lifa, leika í skjóli fjalla og líta yfir ævifarinn veg. Ef að ég mætti öll þau afturkalla árin sem að liðu á hulduveg. Í Herjólfsdal vil ég vera vaka þar kvöldin löng. Ævintýrin bjarmar bera brekkurnar óma af söng. Hvað er fegra en dalsins frjálsu stundir fannhvít tjöld og bál í klettasal Fagra söngva fjöllin taka undir friður ríkir inn í Herjólfsdal. Í Herjólfsdal vil ég vera, vaka þar kvöldin löng. Ævintýrin bjarmarnir bera brekkurnar óma af söng. Lag:Lýður Ægisson Ljóð:Guðjón Weihe

1986 Dalbúinn Heyrði ég hvíslað hamraveggnum frá, hér á ég heima hulduslóðum á. Fegurðin fyllir fjallasalinn minn. Hann er minn heimur Herjólfsdalurinn. Svaraðu, svaraðu segðu ekki nei. Þú hefur heillað unga huldumey. Bergstallar byrgja breiðar hamradyr, viltu minn vinur verða hérna kyr. Svaraðu, svaraðu segðu ekki nei. Þú hefur heillað unga huldumey. Svaraðu, svaraðu, o.s.fr. Ljóð: Guðjón Weihe Lag: Ólafur M Aðalsteinsson

1987 Síðasti dans í dalnum Það kvöldar við bergið og blær fer um strönd. það brimar í hjarta og hlý er mín hönd. Hljóðlát fer nóttin um hlíðar og grund og helgar okkar fund. Ég finn að við elskum hvort annað svo heitt. Eitthvað í hjartanu er orðið breitt. Við vöggum í dansi við draumanna nið og dalsins fuglaklið. Við syngjum saman þennan söng. því hann er minn og þinn. Við göngum götuna mót gæfu. Sem er þín og mín. Og dansinn dunar enn. Síðasti dansinn senn. Við eigum stjörnu á næturhimni. Ástin mín ein. Það titrar í brjóstum af brennandi þrá, og brosið þitt segir mér allt sem má. Á djúpbláum himninum dillar sér ský uns dagar enn á ný. Við syngjum saman þennan söng. því hann er minn og þinn. Við göngum götuna mót gæfu. sem er þín og mín. Og dansinn dunar enn. Síðasti dansinn senn. Viðeigum stjörnu á næturhimni. Ástin mín ein. Ljóð: Árni Johnsen Lag: Kristinn Svavarsson

1988 Ég meyjar á kvöldin kyssi Undrin gerast enn þá hér í dalnum allt sem lifir tekur gleðisprett. Undir fótinn hrundin gefur halnum hiklaust bak við lýstann Fjósaklett. Með ástarheitum kossaflaum er kannað hvort að þeim sé amorsörin send. Já þegar kvöldar skeður eitt og annað enda dyggða gatan þokukend. Ég meyjar á kvöldin kyssi kittla og tra, la, la,la. Ég meyjar á kvöldin kyssi kittla og tra,la,la,la. Meðan kvenmannslend í dansi dillast og drukkin er hin guðdómlega saft. Hvergi betra vinur er að villast því vífin hafa dulinn segulkraft. Þegar kulna klettabálsins glæður og komin er hin ljúfa næturró. Gamla drauma skoða mæddar mæður og mörgum þeirra verður um og ó. Ljóð: Guðjón Weihe Lag: Ólafur M Aðalsteinsson

1989 Í brekkunni Þegar águstnóttin nálgast nýt ég þess að vera til. Tæli fram í hugann horfna huldumey. Að vera með í Dalnum er það eina sem ég vil. Þá er gleðin fölsknalaus á Heimaey. Með rómantík og reyktan lunda rölti ég til vinafunda. Ástin enn í gömlum garpahjörtum býr. ar er mannsins mýkt og gæska. Þar er undur fögur æska enn í dag að yrkja lífsins ævintýr. Í Brekkunni er sungið dátt um hetjudáð og höf. Gullkornin sem Geiri og Ási færðu oss að gjöf. Um ástir, víf og villta strengi um stranga sókn og góða drengi og hetjudáð á ystu nöf. Um bjarta von hjá blíðum meyjum perlurnar hans Árna úr Eyjum og ofurmenni eins og Binna í Gröf. Ég raula Bjartar vonir vakna vökva sálina og sakna einhvers sem ég veit, að er hér eflaust enn. Um Dalinn þrumukátur dansa og augun í þér glansa undir Fjósakletti af ást ég innan brenn. Ljóð: Bjartmar Guðlaugsson Lag: Jón Ólafsson

1990 Næturfjör Hamrarnir háu í heillandi tign, tjöldin og tjörnin svo töfrandi lygn. Lokkandi laða í logunum skýrð. Hvern sem að kemur í klettana dýrð. Hér finn ég framandi og funheita glóð, sem eldur í æðunum ólgar mitt blóð. Danslagið dunar við dillandi söng. Nú fer að nátta og nóttin er löng. Sælt er að sitja við sjafnareld þann, sem umvefur ungann og ástfangin mann. Komdu minn kæri og kysstu mig fljótt. Eigum við vinur að dansa í nótt. Viðlag: Lífsgleðin ljómar við logandi bál. Kvöldsöngva kyrjar hver einasta sál. Lífinu lætur að líða svo fljótt. Dönsum og dönsum í dalnum í nótt. Ljóð: Guðjón Weihe Lag: Ólafur M Aðalsteinsson

1991 Þjóðhátið í Eyjum Meðan húmið siglir sund sælufunda leitum. Göngum saman létt í lund, lífsins gleði neitum. Þessi dalur, þetta bál, þessar fögru nætur. Veigar dans og vinarmál verma hjartarætur. Ástin vekur unga snót, allt er fegurð vafið. Bjarma slær á gras og grjót, Gleym­mér ei og hafið. Amorskröftum nóttin nær nötra fjallastráin. Engin veit hvern endi fær ævintýraþráin. Vinur hvert sem ferðu frá fjalladýrð og meyjum. Meðan lifir þú munt þrá þjóðhátíð í Eyjum. Hærra öll nú hefjum róm hér við loga bjarta. Látum bergsins enduróm ylja hverju hjarta. Verum kát og frjáls og frí felum dapurt sinni. Eyjalögin enn á ný efla náin kynni. Ljóð: Guðjón Weihe Lag: Geirmundur Valtýsson

1992 Dagar og nætur. Skipið mig ber yfir spegilslétt haf og stefnan er tekin til þín. Gleymt hef ég ólgu og óveðragný og nú kem ég heim á ný. Í fjörunni stóð ég og fylgdist með sæ en skipið þitt færðist ei nær. Nú sé ég betri og bjartari tíð er nálgast þjóðhátíð. Viðlag: Já daga og nætur í Dalnum ég dvel og hér vil ég vera með þér. Í kvöld logar bálköstur klettinum á, þá kviknar í hjartanu ástarþrá. Við svífum um götuna saman í kvöld og skuggarnir leika við tjöld. Leiftur á himni og ljósin svo skær nú laða mig nær og nær. Lag og texti: Geir Reynisson

1993 Er sumarið mig vængjum sínum vefur vaknar gömul þrá í brjósti mér. Eyjan mín sem allt mér gefið hefur óðara þá til þín strax ég fer. Ævintýrin engan taka enda alltaf þegar hittumst við á ný hér ævintýrum ljúft er í að lenda og liggja þínum mjúka faðmi í. Þegar logarni dansandi lýsa upp tjöld hljóma lögin sem kunnum við flest. Þá í hjartanu veit ég að öld eftir öld verður alltaf á Heimaey best. Í dalnum sem var eitt sinn ofurseldur ösku,fyrir áratugum tveim logar bál og heitur ástar eldur allra sem hér komnir eru heim. Njótum þess að sitja aftur saman sameinuð í okkar fagra dal. Nú skal verða glatt á hjalla og gaman því gleðin hér í dalnum ríkja skal. Lag: Gísli Helgason og Eyjólfur Kristjánsson Ljóð: Ingi Gunnar

1994 Út við sund og Eyjar ómar hlátur skær. Á fjallamenn og meyjar mánaleiftri slær Stjörnubjartur himinn logar lýsir grund leiftri slær á báru við Suðureyjarsund. Er dvína dagsins ómar og dofnar sólarglóð. Kvöldsins hörpuhljómar heilla dreng og fljóð. Stjörnubjartur himinn logar lýsir grund eiftri slær á báru við Suðureyjarsund. Söngur ávallt eykur eyjamannsins fjör. Nú er lífið leikur og lund í gleði ör. Stjörnubjartur himinn logar lýsir grund leiftri slær á báru við Suðureyjarsund Hjá ævintýra eldi út við sundin blá Á svona kyrru kveldi kviknar ástarþrá. Stjörnubjartur himinn logar lýsir grund leiftri slær á báru við Suðureyjarsund Lag: Gísli Helgason Ljóð: Guðjón Weihe

1995 Þúsund eldar Hér lifa þúsund eldar loga lífsins tré. Ég man þig bjarta meyja margrar stjörnur sé. Ég mun ætíð elska alla mína tíð komdu vina,komdu fljótt kæra þjóðhátíð. Viðlag: þú eyjan mín ætíð fögur ert þín fegurð skær en hvergi skert þótt margra alda sért. Sæl er saga þín­sæl er fjallasýn. Ég þrái þig,mig þyrstir þor'að tendra bál ég þarfnast þín,ég þjóra þjóðhátíðarskál. Hér ljóma ótal andlit æskan undurfríð þótt flakki klettar, fjúki gjall fæ ég þig um síð. Lag: Þorvaldur Guðmundsson Texti: Sigurður Óli Hauksson

1996 Sumarnótt Húmar að kveldi Nóttin læðist inn Dúnalogn í dalnum Rætist Draumur minn Með hnotubrúnum augum horfir þú til mín Í öllum mínum æðum brennur ást til þín Söngvar óma úr hverju tjaldi gleðja sérhvert hjarta Þjóðhátíðarstemmingin og sumarnóttin bjarta Haltu mér í örmum þínum þú undraveröld, Eyjar Allt of stuttur þessi tími í faðmi yngismeyjar Þú strýkur mér um vangann heit er þín hönd Atlot þín mig senda í ævintýralönd Við mildan bjarma logans gleymum stað og stund Enginn betri staður fyrir ástarfund Höfundar: Sveinbjörn Grétarsson og Kristján Viðar Haraldsson.

1997 Þú veist hvað ég meina Hljótt í vestri kveður kvöld kvikna eldar nætur. Táp og kæti taka völd, titra hjartarætur. Dalsins lífi greiðum gjöld gleðin sanna lokkar. Þráin vaknar þúsundföld þessi nótt er okkar Þú veist hvað ég meina mær, munarblossar ginna. Komdu þar sem freisting fær fylling vona sinna. Meðan nóttin framhjá fer fljóðið ástarblíða. Inni í tjaldi trúðu mér tækifærin bíða. Vinnum ástarheitið hér hjörtun látum mætast. Enginn veit og enginn sér okkar drauma rætast. Lag: Sigurjón Ingólfsson. Ljóð: Guðjón Weihe

1999 Í dalnum Heimaklettur heilsar hress að vanda, Herjólfsdalur býður góðan dag. Gleði ríki milli álfa og anda er manna á meðal raula lítið lag. Er kvölda tekur færast yfir mannskapinn Undurfagrir straumar, ljúfur blær. Ástin kviknar, ljósadýrð um himininn kveikt í hjörtum okkar alltaf fær. Brekkusöngur, bálkösturinn, allt á sínum stað. Blíðar meyjar, vaskir sveinar saman fylgjast að. Rómantík í rökkurhúmi varir ár og síð þegar rjóðir vangar bera við frá bjarma á Þjóðhátíð Morgunroðinn mókir yfir dalnum meðan yfir tjöldin færist ró. Ævintýr í Heimaeyjarsalnum byrja síðan seinna um þessa nótt. Lag og texti: Helgi Jónsson

2000 Í Vestmannaeyjum Ég horfi út í himinbláa nóttina í Herjólfsdal og reyn´að finna þig Brekkan mín og Heimaklettur heilsa mér Hátíðin er hafin enn á ný Í tjaldi þar sem enginn sér er gott að eiga nótt með þé-er ....og á morgun mun ég Vakna upp í Vestmann´eyjum Við vegamót hins andlega seims í fullum dal af fínum peyjum og fallegustu konum heims Fjósaklettur logar, bálið brennur Í brekkunni ég syng á nýrri öld Ástin kveikir eld í ungum hjörtum Ævintýraþráin tekur völd Í tjaldi þar sem enginn sér Er gott að eiga nótt með þé-er ....og á morgun mun ég Vakna upp í Vestmann´eyjum Við vegamót hins andlega seims í fullum dal af fínum peyjum og fallegustu konum heims ......að skemmta sér á Þjóðhátíð í Vestmann´eyjum Ég hef aldrei vitað annað eins Í fullum dal af fínum peyjum Og fallegustu konum heims Sunnudagskvöld og síðasti dansinn stiginn Söngur og gleði óma dalnum í Eyjan mín ég yfirgef þig brátt Að ári mun ég hitta þig á ný Í mánuði og vikur margar bíð En mig mun aldrei vant´á þjóðhátí-ið ....að ári mun ég Vakna upp í Vestmann´eyjum Við vegamót hins andlega seims í fullum dal af fínum peyjum og fallegustu konum heims ......að skemmta sér á Þjóðhátíð í Vestmann´eyjum Ég hef aldrei vitað annað eins Í fullum dal af flottum peyjum Og fallegustu konum heims ....að ári mun ég Vakna upp í Vestmann´eyjum Við vegamót hins andlega seims í fullum dal af fínum peyjum og fallegustu konum heims

2001 Lífið er yndislegt Á þessu ferðalagi fylgjumst við að við eigum örlítinn vonarneista fyrir hvort annað í ljósu mánaskini vel ég mér stund og segi ég myndi klífa hæstu hæðir fyrir þig ég væri ekkert án þín myrkrið hverfur því að lífið er yndislegt, sjáðu, það er rétt að byrja hér lífið er yndislegt með þér blikandi stjörnur skína himninum á hún svarar ég trúi varla því sem augu mín sjá og segir ég gef þér hjarta mitt þá skilyrðislaust ég veit að þú myndir klífa hæstu hæðir fyrir mig ég væri ekkert án þín myrkrið hverfur því að lífið er yndislegt sjáðu það er rétt að byrja hér lífið er yndislegt með þér lífið er yndislegt sjáðu það er rétt að byrja hér lífið er yndislegt með þér nóttin hún færist nær hér við eigum að vera núna ekkert okkur stöðvar fær undir stjörnusalnum inní Herjólfsdalnum lífið er yndislegt sjáðu það er rétt að byrja hér lífið er yndislegt með þér lífið er yndislegt sjáðu það er rétt að byrja hér lífið er yndislegt með þér lífið er yndislegt ó lífið er yndislegt lífið er yndislegt sjáðu það er rétt að byrja hér lífið er yndislegt með þér lífið er yndislegt með þér…..

Lag og texti: Hreimur Heimisson.

2002
Vinátta

Ég legg upp í ferðarlag,
á nýjan og framandi stað
vonandi verður þú þar.
Það er dularfull ágústnótt
ég horfi á allt þetta fólk
ólýsanleg vinátta.

Ég loka augunum,
þú færir þig nær
og ég finn hvernig hjartað slær.

Á Þjóðhátíð, þar hitti ég þig
og held þér fast í örmum mér
Á þjóðhátíð

Það leynir sér ei hvar ég er,
ég sit hér við hliðina á þér
og er ekki með sjálfum mér

Það er dularfull ágústnótt
ég horfi á allt þetta fólk
ólýsanleg vinátta.

Ég loka augunum,
þú færir þig nær
og ég finn hvernig hjartað slær.

Á Þjóðhátíð, þar hitti ég þig
og held þér fast í örmum mér
Á þjóðhátíð
X2

Ég loka augunum,
þú færir þig nær
og ég finn hvernig hjartað slær.

Á Þjóðhátíð, þar hitti ég þig
og held þér fast í örmum mér
Á þjóðhátíð
X2
Hreimur og Lundakvartettinn

2005

Með þér

Niðurtalningin er hafin hér. Stundarglasið hefur gefið mér byr. Úr lofti eða láði förum vér og við göngum inn um gleðinnar dyr. Viðlagið Ég finn frið inn í mér. Á þjóðhátíð ég upplifi lífið með þér. Ég finn frið inn í mér. Á þjóðhátíð ég upplifi lífið með þér. Nú við löbbum inn í ljósadýrð og leiðum saman okkar hesta í kvöld. Úti verður okkar ævintýr, því allir vita að hér er gleðin við völd. Viðlagið Ég finn frið inn í mér. Á þjóðhátíð ég upplifi lífið með þér. Ég finn frið inn í mér. Á þjóðhátíð ég upplifi lífið með þér. Hjartað slær ótt, ég er í sælufjötrum. Ég bíð góða nótt og kyssi þig... Lag: Hreimur Örn Heimisson og Vignir Snær Vigfússon Texti: Hreimur Örn Heimisson

Ástfangin í þér 2006

(vers)
Fyrst kom vetur svo kom vor
Örstutt sumar, aftur haust
Mér fannst ég alltaf vera að stíga í sömu spor
Þegar þú komst inn í líf mitt
sólin gegnum skýin braust
Til að breyta mínu lífi þurfti þor

(vers)
Margir arka æfiveginn
eins og lest fer um sitt spor
Aðra hristir lífið eins og lítið strá
Sumar yfirgefa alltof snemma æsku sinnar vor
Aðrar aldrei sína draumaprinsa fá

viðlag
Þegar allt á verri veginn fer
Vindur stendur beint í fang á mér
Get ég alltaf fundið skjól hjá þér
Bros þitt leiðarljós til mín
Við öll leiðindi er ég laus
Ástfangin í þér upp fyrir haus

(vers)
Þetta sumar bráðum liðið
Aftur kemur haustið svalt
Sumarylurinn er enn í hjarta mér
Og hann hitar mig í vetur
Sama hvað það verður kalt
Hamingjan er stundum þar sem ástin er.
Lag og texti: Magnús Eiríksson
Söngur: Hrund Ósk

 

 

Stund með þér 2007

Intro
G – Gsus – G – Gsus – G – Gsus – G - G
Em        C             D              G
Líður að kveldi ég læðist til þín
Em        C             D              G
Logarnir liðast og vindur hvín
Em           C             D      Bm
Stjörnur á himni ég stari í þær
 C            D    D/C  D/B  D/A                
Færi mig nær
Em        C           D              G
Eldarnir loga þó allt verði hljótt
Em          C               D           G
ástin sem vakir jafnt dag sem nótt    
Em               C     D                  Bm
hvað sem ég geri hvert sem ég fer
    C             D      G
ég hef þig í huga mér 
Viðlag:
C         D                   G                       Em
Og ég spyr þig viltu eiga stund með mér
C                 D               Bm   C         D      G
Ágústnótt í dalnum og ég er fallinn fyrir þér
Em        C                 D              G
Tímarnir breytast og mennirnir með
Em          C     D            G
Dagarnir líða, allt getur skeð
Em                C          D         Bm
Samt held ég vina ég viti um eitt
        C               D    D/C  D/B  D/A 
Sem ekkert fær breytt
Em             C        D               G
Þig mun ég elska, þig mun ég þrá
Em          C           D       G
Þar til að endingu allt er frá
Em        C              D    Bm 
Þá hafa gengið um æviveg
C              D       G
Ástin mín þú og ég
C         D                   G                       Em
Og ég spyr þig viltu eiga stund með mér
C                 D               Bm   C         D        G
Ágústnótt í dalnum og ég er fallinn fyrir þér
Sóló
Em   -   C    -   D  -   G
Em   -   C    -   D  -   G
Em   -   C    -   D  -   Bm 
C      -   D   -    Bm – Bm
Em   -   Em  -  D   - D 
G.....
C            D
Verð að vita það
D           E             A                      F#m
Verð að vita viltu eiga stund með mér
D                E               C#m  D        E
Ágústnótt í dalnum og ég er fallinn fyrir
D         E                   A                       F#m
Og ég spyr þig viltu eiga stund með mér
D                E                D                 E           
Ágústnótt í dalnum og ég er fallinn fyrir þér
A                          F#m          D     E  
Ég er fallinn fyrir þér
C#m    D     D     E 
A – Asus – A  - Asus  -   A  - Asus  - A
Lag: Eyvindur Steinarsson & Þórarinn Ólason
Texti: Heimir Eyvindarson

 

 

• 

• Sagan
• Video
• Upplýsingar
• Dagskráin
• Vefsíðan
• Textar
• Spjall
• Þjóðhátíðarlög
• Myndir
• English

Copyright SmartMedia © 2008. All Rights Reserved | Allur réttur áskilin